★ lost in translation at KBS

posted on 08 May 2011 12:39 by maymory  in Love
 
☆ 7/4/2011
 


ต่อกันด้วยความมึนงงผสมความเกรียนที่เกาหลี
อันที่จริง ทริปเกาหลีกะป๋าและอวินั้นแพลนและชักชวนกันมานานแล้ว
ชวนผองเพื่อนกันแต่ก็สรุปว่าไปกันแค่เนี้ย...
เลยพยายามประคองไว้ไม่ให้ล่ม เพราะตั๋วเครื่องบินก็แพงมากช่วงนั้น
ได้ตั๋วมาราคานี้ก็ปลาบปลื้มน้ำตาเล็ดและ
สรุปว่าเดินทาง 4 กลับ 10 เรื่องรร.ป๋าจัดการ เรื่องที่เที่ยวก็สรรหาเอาเอง
แต่อย่างว่าไลฟ์สไตล์เราก็ต่างกัน เรานั้นชอบดารา (5555)
เลยบอกสาวๆไปว่าขอวันนึงนะตัวเอง จะหนีไปตามแฟน


ดังนั้น...ก่อนไปเลยศึกษาตารางงานไปอย่างแน่น
พร้อมกำลังใจจากชาวแก็งค์
ถึงแม้จะวืดงานแท็กซี่ที่เมียงดงไปอย่างน่าเสียดาย
เราจึงมุ่งหมายไปงานวันที่ 7 เลย
ด้วยความที่ไม่รู้อะไรเท่าไหร่ เช้าตรู่วันนั้นเลยลองทวิตถาม
โซลเมโทรอาร์ต เค้าก็ตอบเราว่าให้มาขอบัตรหน้างานนะจ๊ะ
ก็เตรียมตัวศึกษาเส้นทาง พร้อมได้รับโทรศัพท์มาเผื่อฉุกเฉิน
(ส่วนสองสาวก็ไปช็อปปิ้ง และไปหาเมย์)
 

ถึงที่ KBS ตอนเกือบสี่โมง ฝนก็ตกพรำๆ แถมยังเตือนให้ระวังรังสีด้วย = =
มึนมาก เดินเข้าไปเอ๋อใน kbs หนึ่งรอบก่อนถอยทัพออกมาหาที่เล่นเน็ต
เลยเปิดชื่องานที่เป็นภาษาเกาในมือถือแล้วเอาไปยื่นให้รีเซปชั่นดู
นางก็ชี้ไปทางโน้น~ เราเดินไป เอาไปถามยามต่อ ยามก็ชี้ไปทางโน้น~
แมร่งงง ในที่สุดก็เจอเคบีเอสฮอลล์ แล้วไงต่ออ่ะ?
พอดีมีสาวญี่ปุ่น เดินๆไปเคาะกระจกของ ticket booth แล้วได้รับตั๋ว
เราเลยทำบ้าง ตอนแรกนึกว่าต้องจ่ายตังซะอีก 5555
พี่สาวคนสวยก็ยื่นทิคเก็ตมาให้เราหนึ่งใบ เย้~
ที่นั่งเราได้ชั้นสองแน่ะ ไกลแน่ๆเลย
แต่พอเข้าไปก็ไม่ได้ไกลขนาดนั้นเพราะได้แถวหน้าของชั้นสอง
ใกล้กว่าชั้นสองของหอประชุมจุฬาอีก



ระหว่างรอเวลาก็เลยเดินไปซื้อโกโก้กิน นั่งแช่เล่นเน็ตไปพลางๆ (โกโก้อร่อยยยย)
พอใกล้ๆค่อยเดินกลับเข้าไปใหม่ เดินไปเดินมาจนเริ่มชำนาญทางแล้วนะ = =
ได้โบรชัวร์ลำดับการแสดงมา ปรากฏว่าดงบังเล่นวงแรกสุดในบรรดาศิลปินที่เชิญมาเลย
เออนะ ไอ้เรากะว่าจะได้ดูคนอื่นด้วยคงไม่ได้ดูแล้วล่ะ
ที่นั่งเราอยู่กลางหน้าสุดของชั้นสอง ข้างขวาเป็นสองสาวไทย!!
ข้างซ้ายเป็นเด็กสาวเกาที่ชวนเราคุย แต่เราฟังม่ายรู้เรื่องอ่ะ ก็เลย sorryไป
สองสาวน้อยนี่มาดูดงบังแน่นอน มีกล้องตัวเบ้อเร่อเตรียมตั้งเซ็ตไว้อย่างดี

การแสดงผ่านไปเรื่อยๆ (มันเป็นงานอารมณ์เลี้ยงขอบคุณพนง.ของเคบีเอสอ่ะ)
เป็นการแสดงของคนที่ทำงานในนั้นแหละ ก็น่ารักดีนะ
จนมาถึงดงบังซะที แอร๊ยยยยย เสียงกรี๊ดดังเชียว
มาแบบไม่มีแนะนำตัว มาถึงร้องเลย
(ร้อง Before U Go เพลงเดียวเผ่นเลย)
ระหว่างนั้นเราก็จ้องไป กรี๊ดไป ถ่ายรูปไป จนตัวไถไปกองกับพื้น
>____<
(คุณภาพค่อนข้างด้อยนะฮะ กล้องดิจิซูมไกล)

 
 

พอเล่นเสร็จก็เดินกลับเข้าไปเลย ยุนโบกมือหยอยๆหนึ่งที
เราก็...กลับแล้วหรอตัวเอง น้องสองคนก็ลุกออกไปด้วยเลย
เราเลยหันไปถามสาวไทยข้างๆว่าเค้าเล่นเพลงเดียวเลยใช่มั้ย
พี่เค้าบอกว่าใช่ เราก็ลุกออกบ้าง
ตั้งใจว่า กลับเลยล่ะกัน กลับไปหาป๋ากะอวิ เผื่อหาไรกินด้วย
 

แต่ตอนเดินออก เราเดินลงบันไดแล้วด้านซ้ายจะเป็นที่จอดรถไง
เหลือบตาไปเห็นกองร่ม เป็นแมสบางๆ แต่ก็มากกว่าสิบ...
เลยเดินไปดูบ้าง อ่า...มันเป็นทางออกหลังเวทีสินะ
ดูจากรูปการแล้ว สาวๆทั้งเกาหลี ญี่ปุ่นเหล่านี้มารอดงบังชัวร์ฟันธง
ก็เรยรอบ้าง 5555
รอประมาณ10-15 นาที น้องก็เดินออกมา
เค้าเห็นชางมินเด่นมาจากข้างในเลย ใส่เสื้อแจ็กเก็ตแบบบีเบนดั้มอ่ะ (อธิบายมะถูก = =')
แบบที่เป็นแหนมๆพองๆอ่ะ แต่อันนี้พองไม่เยอะ สีดำ ใส่ฮู้ดปิดมาเลย
ยุนใส่แจ็กเก็ตดำเหมือนกัน ท่าทางร่าเริงมว้ากกกก ทักทุกคนที่เดินผ่าน
มาหยุดทักใครไม่รู้ที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างหน้า ยิ้มแย้มน่าเอ็นดู
ส่วนชางมินซ่อนตัวอยู่หลังผจก.อ้วน แบบว่าบังมิดเลย
ลุงอ้วนก็ตะโกน โนคาเมร่า แล้วน้องก็ออกเดิน
มินเดินตัวปลิวเลย ขายาวจริงๆ คนจะกางร่มให้เดินตามไม่ทันเลยไม่มีใครกาง
ส่วนยุนมีคนกางร่มให้ เดินไปเม้าไป อารมณ์ดี๊
แก็งค์ที่มารอก็เดินตามไปส่งจนถึงประตูรถ กะเหรี่ยงอย่างเราเลยโบกมือบ้ายบายไปหนึ่งที
(โดนยุนแอ็ทแท็กกลับหนึ่งทีด้วย ตายยยย)
เด็กเกาก็เกรียนได้ใจ ไปยืนหน้ารถแล้วตะโกน ...ชางมินโอปป้า มอชิดซอโย
มองจากกระจกหน้าก็เห็นหน้าน้องอ่ะนะ แต่จุดนั้นอิชั้นกลัวจริงๆ ไม่กล้ามอง
แล้วรถก็เคลื่อนตัวจากไป
จบภารกิจ~



แถม~ ความพยายามของเด็กติ่งอายุยี่สิบห้า
ถ่ายตั้งสองรอบกว่าจะได้
แม่มตู้สติ๊กเกอร์แดรกเงินกรู > <

 
 

Minnie*Maymory View my profile

Categories